Dach po kilku naprawach rzadko ma jednolitą powierzchnię. W miejscach dawnych przecieków pozostają pasy papy, warstwy mas bitumicznych i różne uszczelniacze, których składu często nie da się ustalić na pierwszy rzut oka. Przed wykonaniem nowej hydroizolacji trzeba więc dokładnie przyjrzeć się wcześniejszym naprawom. Co sprawdzić, aby nowa powłoka dobrze trzymała się podłoża?
Czy każdą starą łatę trzeba usunąć przed hydroizolacją dachu?
Jeśli stara łata mocno trzyma się pokrycia, nie zatrzymuje pod sobą wilgoci, a producent nowej hydroizolacji dopuszcza jej nakładanie na dany rodzaj masy, można pozostawić ją na dachu. Trzeba jednak sprawdzić także stan materiału pod nią. Zdarza się, że masa nadal dobrze przylega do papy, ale ona sama odchodzi już od podłoża. Po nałożeniu membrany dachowej wszystkie trzy warstwy mogą odspoić się razem. Dlatego przed uszczelnianiem dachu z papy sprawdza się zakłady, krawędzie napraw, obróbki i miejsca wokół pęcherzy. Jeśli nie wiadomo, jakiego preparatu użyto wcześniej, należy wykonać próbę przyczepności z podkładem przewidzianym w nowym systemie. Usuwanie łaty, która mocno przylega do stabilnej papy, niepotrzebnie narusza pokrycie.
Po czym poznać, że starą łatę lub masę dekarską trzeba usunąć?
Krawędź łaty nie powinna unosić się po podważeniu, a masa nie może kruszyć się, łuszczyć ani odrywać płatami. Do usunięcia kwalifikują się również materiały, które w ciepły dzień nadmiernie miękną, pozostają lepkie lub przesuwają się pod naciskiem. Nowa powłoka może początkowo wyglądać na szczelną, lecz podczas nagrzewania dachu zacznie odchodzić razem z niestabilną warstwą. Pęcherze, wilgotna obwódka albo rdza wychodząca spod dawnej naprawy wskazują, że problem znajduje się głębiej. Obawy powinny budzić zwłaszcza grube zgrubienia przy kominach i wpustach, na których przez lata dokładano kolejne porcje masy. Takie rozwiązania często zasłaniają szczelinę, skorodowaną obróbkę lub mokrą papę. Trzeba ją zdjąć, odsłonić stabilne podłoże i usunąć przyczynę przecieku. Wykonawca powinien usunąć także silikonowe wypełnienia oraz materiały, do których producent nowej hydroizolacji nie potwierdza jej przyczepności.
Jak przygotować dach przed wykonaniem nowej hydroizolacji?
Po ustaleniu, które naprawy trzeba usunąć, wykonawca zdejmuje je aż do odsłonięcia nośnej warstwy. Nie powinien odrywać masy razem z fragmentami dobrze zachowanej papy. Jeśli łata mocno trzyma się tylko w części, jej krawędź można równo naciąć, a pozostałości zeszlifować. Po demontażu często pozostają ubytki i uskoki. Wypełnia się je materiałem naprawczym przewidzianym w wybranym systemie, tak aby nowa membrana nie tworzyła zbyt cienkiej warstwy na wystających krawędziach.
Kolejny etap to oczyszczenie całej powierzchni. Z papy wykonawca usuwa luźną posypkę, pył i resztki starych preparatów, natomiast z blachy rdzę oraz słabo przylegające powłoki. Tłuste plamy trzeba odtłuścić środkiem, który nie pozostawi warstwy zmniejszającej przyczepność hydroizolacji. Po myciu dach musi całkowicie wyschnąć. Rozpoczęcie prac, gdy w zagłębieniach lub przy zakładach nadal znajduje się woda, może doprowadzić do powstania pęcherzy pod membraną. Na oczyszczone podłoże wykonawca nakłada grunt dobrany do papy, metalu albo betonu. Następnie zabezpiecza krawędzie, połączenia z obróbkami, wpusty i przejścia instalacyjne, stosując wzmocnienie przewidziane przez producenta systemu. Dopiero po przygotowaniu tych miejsc pokrywa membraną poliuretanową pozostałą część połaci.
Nie każda stara naprawa wymaga usunięcia. Na dachu mogą pozostać łaty, które mocno trzymają się stabilnego podłoża i są zgodne z nowym systemem hydroizolacji. Od tej decyzji zależy dobór podkładu, materiału naprawczego i membrany. Jeśli przygotowujesz renowację dachu, skontaktuj się z nami. Pomożemy skompletować produkty przeznaczone do danego pokrycia.
